. . . You'll never walk alone . . .

เหตุผลที่รักลิเวอร์พูล ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนเริ่มเชียร์ใหม่ๆ น่ะ มันมีเยอะมากๆๆๆๆ แต่พอเชียร์ๆ ไป ...เหตุผลที่ว่าเหล่านั้นเริ่มหายไป เพราะลิเวอร์พูลได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจเราแล้ว

ทุกวันนี้กล้าพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่า "ถ้าไม่มีลิเวอร์พูล เราคงอยู่ไม่ได้" หงส์แดงได้กลายเป็นหัวใจของเรา กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา ตอนนี้นึกภาพชีวิตที่ไม่มีหรือไม่รู้จักลิเวอร์พูลไม่ออกจริงๆ (เว่อร์จริงกรู ) แต่ถ้าจะถามถึงเหตุผลในตอนแรกที่เชียร์นั้น ขอบอกเป็นข้อๆ แล้วกันนะจ๊ะ

1. เพราะพ่อ นี่เป็นเหตุผลแรกเลยที่ทำให้เราสนใจฟุตบอล เพราะพ่อเราปกติจะเป็นคนนิ่งๆ ยิ้มๆ ใจดี เกิดมาไม่เคยเห็นพ่อโกรธเลยสักครั้ง แต่ถ้าเป็นเรื่องฟุตบอลล่ะก็...ถึงไหนถึงกัน  แล้วพวกก๊วนก๊งเหล้าเพื่อนพ่อ ก็คอเร้ดกันหมด (หมายถึงคอทองแดง) แฟนหงส์กันทั้งนั้นเลย

2. เพราะคน (เก่า) คนนั้น คนคนนี้ที่ว่าก็คือ "ไมเคิล โอเวน" โอเวนเป็นคนที่ทำให้เราอยากดูฟุตบอล (พ่อทำให้สน แต่เว่นทำให้อยากดู) เพราะตอนนั้นจำได้ว่า ได้ดูนัดหนึ่งที่โอเวนซัดแฮทริก (นัดไหนไม่รู้ เพราะเว่นแฮทริกเยอะ ) แล้วแบบเห็นหน้าหล่อๆ ใสๆ เอ๊าะๆ แต่เก่งมากๆ เลยอ่ะ กรี๊ดดดดด  หล่อ เก่ง น่ารัก เห็นแล้วปลื้มมากๆ และด้วยความที่เป็นคนไม่ได้คลั่งพวกดารา นักร้องอยู่แล้ว ไอดอลในดวงใจตอนนั้นก็คือ "ไมเคิล โอเวน" นี่ล่ะ หรือจะเรียกว่าเป็น รักครั้งแรก ก็ได้...

แต่ว่า...เว่นก็ทิ้งเราไป เว่นทิ้งเราเพราะเราไม่รวยเท่าเขา รีล มาดริด (ขอสงวนนาม) เพราะเราไม่ดังเท่าเขา เพราะเราไม่เก่งเท่าเขา... และ "ไมเคิล โอเวน" คนนี้นี่ล่ะ ที่ทำให้เราต้องเสียน้ำตา...นั่งร้องไห้อย่างหมดสภาพหน้าทีวี...

3. เพราะคน (ใหม่) คนนี้ เมื่อก่อนเขาก็เป็นคนที่เราปลื้มเหมือนกันนะ แต่ก็ไม่มากเท่าไหร่ เพราะหน้าที่ส่วนใหญ่จะเป็นคนแอสซิสให้ไอ้ "เพื่อนรัก หักเหลี่ยมโหด" ข้างบนยิงมากกว่า แล้วอารามตอนนั้นที่เพิ่งดูบอลใหม่ๆ ก็จะแบบ คิดว่าคนที่ยิงประตูได้อ่ะเก่ง ไอ้หมอนี่เอาแต่ส่งอย่างเดียว แสดงว่าไม่มีปัญญายิง (ตอนนั้นคิดอย่างนั้นจริงๆ น่าฆ่าทิ้งมากเลย!! ) แล้วเขาก็หัวเกรียนๆ ด้วย ไม่หล่อเล้ย~ เพราะไปโรงเรียนก็เห็นแต่ไอ้พวกผู้ชายหัวเกรียนๆ  กรูล่ะเซ็ง...

แต่เมื่อไอ้คนข้างบนทิ้งเราไป...มันทำให้เราช้ำใจมาก ถึงขนาดไม่กล้าดูบอลไปเป็นเดือน (ทรมานสุดๆ เพราะปกติบ้าบอลโคตร  ขาดบอลเหมือนขาดใจ) แต่เราก็ได้เขาคนนี้มารักษาแผลใจ อาจเป็นเพราะพวกเราเข้าใจหัวอกกันและกันล่ะมั้ง (เค้าไปรู้จักเมิงตอนไหน?) เพราะว่าเราต่างก็เสีย "คนที่เรารัก" ไปทั้งคู่...

และเขาคนนี้จะเป็นใครไปไม่ได้... นอกจาก "Steven Gerrard" ผู้ชายที่เรารักที่สุดรองจากพ่อและน้องชาย

4. เพราะปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์ที่ไหน จะยิ่งใหญ่ไปกว่าค่ำคืนในอิสตันบลู คงไม่ต้องมีคำอธิบายใดๆ สำหรับ The Kop และเหล่านักเตะหงส์แดง นั่นคือการแข่งขันนัดแรกและนัดเดียวที่ทำให้เราน้ำตาไหลด้วยความตื้นตัน ยังจำความรู้สึกในตอนนั้นได้เป็นอย่างดี ราวกับมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานเลยล่ะ...

หลังจากจบครึ่งแรก หัวใจนี่แฟบจนเหมือนหมาแดกแฟ้บ (?) ไอ้น้องชายแฟนผีก็นั่งถากถางอยู่ข้างๆ เลยต้องสังเวยหัวแม่โป้งตีนให้มันดูดแทนจุกนม  แต่เราก็แอบถอดใจไปเกือบครึ่งหนึ่งแล้วล่ะ แต่ยังไม่ยอมแพ้หรอกนะ เพราะฟุตบอลมันแข่งกัน 90 นาที อะไรๆ มันก็เกิดขึ้นได้!! ...แล้วมันก็เกิดขึ้นจนได้ เจอร์ราร์ดโขกตีเสมอให้หงส์แดงไล่มาเป็น 3-1 ต่อด้วยซมิเซอร์ แล้วก็อลอนโซ่ (แอบเสียวแวบตอนที่ติดมือโกล์ แต่ชายโซ่ตามเข้าไปซ้ำได้สุดยอดดด!! ) ไม่อยากจะเชื่อ... ตีเสมอ 3-3 ได้ใน 6 นาที แล้วสุดท้าย... เจอร์ซีย์ ดูเด็ค ผู้ซึ่งจะกลายเป็นฮีโร่และถูกจารึกลงในหัวใจของ The Kop ทุกคนตลอดกาล เซฟลูกยิงของเชฟเชนโก้ได้ แชมป์เป็นของเรา!!!

ตอนที่เจอร์ราร์ด ที่รักของเรา  ชูถ้วยหูโตใบนั้นขึ้นมา ความรู้สึกมันหลากหลายไปหมด ทั้งดีใจ สะใจ ตื้นตันใจ ซึ้งใจ (และแอบเสียใจกับแฟนๆ มิลานและกาก้าสุดหล่อ ) นักเตะหงส์แดงกระโดดฉลองกันอย่างบ้าคลั่ง เรากับพ่อก็กอดกัน ตะโกนกันลั่นบ้าน แล้วจู่ๆ น้ำตามันก็ไหลออกมา ไหลทั้งๆ ที่กำลังหัวเราะนั่นล่ะ มันเป็นความรู้สึกที่สุดยอดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!

5.เพราะได้ไปดู เกิดจากเมื่อสองปีก่อน ได้มีโอกาสอันดีงามแจ่มจรัส ไปดูลิเวอร์พูลเตะถึงถิ่นแอนฟิลด์  ถึงแม้ของในช็อปของจะแพงเว่อร์โคตรพ่องโคตรแม่ง  แต่สุดท้าย...ก็ได้หมวกแก๊ป ผ้าพันคอ หมวกไหมพรม กล่องดินสอ ปลอกiPod (ซึ่งณ บัดนาว iPod นั่นก็ได้หายสาบสูญไปที่พัทยาเมื่อเดือนก่อนแล้ว...  ฮือๆๆ เสียดายไอพอดก็จริง แต่ปลอกลิเวอร์พูลนั่น...มันมีคุณค่า {ทางจิตใจ} กว่าเยอะ) กระเป๋าแบนแฟนไม่มีเลยกรู... แต่อย่างน้อยเราก็ว่ามันคุ้มค่านะ เพราะในวันนั้น...ที่เราได้ร่วมร้องเพลง You'll never walk alone กับ The Kop ทุกคน มันเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่า... แถมยังได้ยลเจอร์ราร์ดตัวเป็นๆ (ในระยะโคตรไกล)

แถมวันนั้นพี่เจิดยังซัดไปตั้งสองเม็ด กรี๊ดๆๆๆๆๆ  หล่อ สมาร์ท มาดแมน แฮนด์ซัม ออรัล เก่งด้วย กรี๊ดดดดดดด

นั่นก็คือเหตุผลเมื่อก่อน... แต่ตอนนี้ เหตุผลเหล่านั้นมันไม่จำเป็นอีกแล้ว เพราะไม่ว่าลิเวอร์พูลจะเป็นอย่างไร...เราก็จะรัก รัก รัก ลิเวอร์พูลตลอดไปเลยจ้า~